Prema najnovijoj analizi Američkog instituta za proučavanje rata (ISW), Narodnooslobodilačka armija Kine (PLA) pokrenula je obimne i do sada neviđene vojne manevre koji u potpunosti simuliraju operaciju fizičke izolacije i pomorske blokade Tajvana. Za razliku od prethodnih vežbi poput „Justice Mission 2025”, razmere i geografski obuhvat trenutnih aktivnosti kineskih snaga daleko premašuju dosadašnje okvire.
Posebno zabrinjava podatak da je Peking po prvi put ostvario potpunu koordinaciju površinskih ratnih brodova iz tri različite regionalne komande — Istočne, Severne i Južne — čime se dotadašnja praksa oslanjanja prvenstveno na Istočnu komandu zamenjuje jedinstvenom operacijom dalekometnog delovanja u dubini Tihog okeana. U sklopu ove složene operacije, kineska ratna mornarica rasporedila je četiri udarne grupe brodova izvan takozvanog „prvog lanca ostrva”, tačnije u akvatoriju između Filipinskog mora, Gvama i Tajvana. Uporedo sa ovim spoljnim prstenom odvraćanja, snage kineske obalske straže i mornarice sprovode blisko okruživanje samog Tajvana, uspostavljajući dvojni prsten blokade po uzoru na ranije manevre poput „Strait Thunder 2025a”.
Ovakvo strategijsko pozicioniranje teških kineskih ratnih brodova na pravcima sa kojih bi mogla pristigla američka pomoć ima za cilj uvežbavanje koncepta A2/AD (onemogućavanje pristupa i uskraćivanje područja), odnosno direktno sprečavanje Sjedinjenih Američkih Država i njihovih saveznika da uopšte pristupe kriznoj zoni u slučaju otvorenog sukoba.
Ova opsežna demonstracija vojne sile potvrdno dokazuje da Kina ubrzano preoblikuje sopstvene komandne i operativne kapacitete radi pripreme za scenario potpunog odsecanja Tajvana od ostatka sveta.
Objedinjavanje potencijala svih priobalnih komandi pod jedinstvenim operativnim vođstvom šalje nedvosmislen signal Vašingtonu i regionalnim partnerima da je Peking spreman ne samo na vojno opkoljavanje ostrva, već i na otvoreno suprotstavljanje spoljnim pomorskim snagama koje bi pokušale da probiju blokadu. Ovakav razvoj događaja na zapadnom Pacifiku dodatno usložnjava globalnu bezbednosnu sliku i ukazuje na to da se težište geopolitičkog odmeravanja snaga naporedo sa evropskim ratištem sve brže pomera prema Indo-Pacifiku.